Nudne Państwo

10 postulatów dla stosowania zasady samorządności¹
w gospodarowaniu publicznymi przestrzeniami Krakowa

Nie ma mienia bez sumienia;
Na każdej zagrodzie,
Ciążą długi uprawienia
Wolności w narodzie.
(Cyprian Kamil Norwid -  Równość, wolność, braterstwo).

W Gazecie Wyborczej ukazał się dziś artykuł poświęcony mojej inicjatywie obywatelskiej. Ten artykuł spadł mi z nieba, bo doskonale ilustruje zjawisko, które zastępuje debatę publiczną w Polsce. Nie wiem jak nazwać to zjawisko ? roboczo nazwę je "debetą" - lecz spróbuję wskazać jego cechy. Pierwszą, rzucającą się w oczy cechą jest napastliwość.

Zamieszczony na tej stronie 17 listopada tekst pokazujący próby zbudowania instrumentów demokracji uczestniczącej został nieoczekiwanie wzbogacony pochodzącym z Poznania przykładem - próbą praktycznego zastosowania instrumentów demokratycznych. Władze Poznania zdecydowały się na publiczną debatę o sposobie wykorzystywania Stadionu Miejskiego i zarządzania nim. Te konsultacje społeczne prowadzono wg metody debaty deliberatywnej ? zastosowanej po raz pierwszy w Polsce, a wypracowanej na Uniwersytecie Stanforda. Jej przeprowadzenie kosztowało 120 tysięcy złotych.

Na mocy uchwalonej z inicjatywy Rządu nowelizacji ustawy z dnia 4 lutego 2009 o swobodzie działalności gospodarczej od dnia 31 marca 2009 wprowadzone zostały nowe procedury administracyjne mające ułatwić życie przedsiębiorcom. Nowelizacja była zapowiadano jako nowe otwarcie, jako przełom w relacjach administracji ze środowiskiem biznesu. Po latach opowiadania na temat odbiurokratyzowania gospodarki uchwalenie projektu ustawy wydawało się istotnie nowym elementem. Pamiętam z ostatnich dziesięciu lat szereg inicjatyw, które miały byt głównie medialny.

W Polsce od kilku lat mamy permanentną rewolucję polityczną. Po III mieliśmy IV RP. Teraz wróciła Trzecia. Ale temperatura sporów politycznych nie zmniejszyła się. Każdy dzień przynosi nową sensację: Rychu zadzwonił do Zbycha, Miro się podał, a Zbychu zawiesił, co z kolei skrytykował Jaro jako niewystarczające! Żywotność tych debat zależy od medium: w elektronicznych mierzona jest w godzinach, w papierowych w dniach.

Czy z tych gorących debat urodzi się coś, poza zniechęceniem kolejnej grupy obywateli do udziału w wyborach? Osobiście wątpię, ale, wiadomo, nadzieja umiera ostatnia.